Mijn kijk op 'Mens en samenleving' gegoten in een gedicht op rijm.
Vlug, nog, haast je, maar waarom?
Vlug, vlug, vlug, vlug, vlug...
Haast en spoed en veel gekuch...
Vooruit ga door en wel heel snel.
Komaan vooruit, dan komen we er wel.
Laat alles doorgaan zonder zorgen,
dan is er steeds een nieuwe morgen...
Och nee! Owee! Plots zit het niet meer mee.
Er is dan geen tijd om daarbij stil te staan,
want haast je vlug, het moet hier vooruitgaan...
Nog, nog, nog, nog, nog...
Hebzucht en bedrog.
Waarom, waarom, waarom...?
Doet de mens soms och zo stom?!
STOP nu eens met al die spoed!
Leer eens stilstaan en kijk goed...
Waar zijn we mee bezig, wat zijn we aan het doen?
We lopen voorbij aan de tijd van toen...
Waar is die tijd waarin je de ander nog zag
en er gegroet werd met een lach?
Als ik een compliment geef, heel oprecht.
Vraagt de ander: "Meen je dat echt?"
Komaan mensen, ik heb enkel goede wensen!
Zoek niets fout, wat is dat nou...
Jij bent mijn medemens waar ik van hou!
Is het dan onze eigen fout?
Laat het leven ons echt koud?
Natuurlijk niet zoals je ziet...
We zoeken allen naar dat geluk...
Waarom valt het steeds weer stuk?
Omdat niet het materiële hier op aarde telt,
maar het oordeel dat je velt...
De één is niet meer dan de ander,
we moeten meer oog hebben voor elkander.
Deze wereld kan zoveel mooier zijn.
Sta eens stil, want dat is fijn...
Het drukke leven gaat ook door,
als jij eens neerzit hoor!
Bedenk bij het rapen van schelpen,
hoe je die ander zou kunnen helpen.
Geven om elkaar,
toon dit in een klein gebaar.
Doe je dit niet op tijd en stond,
dan wordt hij korter, jouw lont...
Met alle gevolgen van dien.
Wordt het geen tijd dat we dit onder ogen zien?
Door Treze Buyst - december 2013
Reactie van Antoine Knockaert in een bericht op 1 januari 2014 om 21:00
BeantwoordenVerwijderenMijn reactie op vlug, vlug, vlug. Eigenlijk heel mooi om het Nieuwe jaar te beginnen. Wat hebben we gedaan in het voorbije jaar? Wat mocht ik betekenen voor een ander? Had ik wel tijd voor die ander? Eerst en vooral je dichten is ook voortreffelijk, dat ontglipt ook mijn aandacht niet. Maar het is vooral de inhoud die mijn aandacht wegdraagt. Geduld is een schone deugd zeg men en dat is ook zo. Geduld en rust zijn dingen die volkomen samen gaan, zo verwoord jij dat ook zo mooi in je gedicht. Oog hebben voor elkaar is ook een Bijbelse opdracht, Christus was hier een levend voorbeeld van. Geniet van de rust, neem tijd voor een ander, het zal de depressie voor meer dan de helft verminderen. Gejaagdheid is de ziekte van deze tijd. Tijd is geld, maar ook vernieling. Hebzucht is het tegengestelde van naasten liefde. Heb tijd voor een ander, heb tijd voor jezelf. Waarom ruste GOD op de zevende dag? Was hij moe? Volstrekt niet, Hij wou genieten van wat hij geschapen had. Daarom gaf Hij ook de rustdag voor de mens, om tot rust te komen en te genieten in de nabijheid van GOD, bij wie een mens altijd rust mag vinden. Als je een Bijbel hebt lees Mattheus 11:28-30. Wat ik hier schrijf, kon ik ook lezen in jouw gedicht. Ook weer meer dan goed! Compliment! Antoine.