Blijven leven
Het geluid van een ziekenwagen,
opnieuw zoveel vragen...
Van de politie een telefoon,
heel medelevend, niet gewoon...
Laat het niet ernstig zijn,
een loos alarm of iets heel klein...
De realiteit is echter heel waar,
niet te geloven, het is zo raar...
Het is niet klein wat er nu gebeurt,
het is iets wat ieder mens betreurt.
Het is een wonde en het doet zoveel pijn.
Ik wou dat het niet waar kon zijn.
Ik zoek, ik zoek en ik zoek,
overal en in elke hoek.
Tot ik besef dat het daar niet is.
Ik had het al die tijd mis.
Het antwoord ligt diep in mij.
Dat voelt heel raar, geloof me vrij...
De herinneringen in mijn hart, maken me zo verward.
Tot op een dag dat ik er klaar voor ben.
Dan voel ik hoeveel beter ik jou nu ken...
Ik voel jouw aanwezigheid keer op keer,
verlang jou te zien telkens weer.
Tot mijn groot verdriet zie ik jou niet...
Wanneer ik dan zo lijd,
voel ik jouw aanwezigheid.
Plots besef ik,
jij bent er nog steeds, je was nooit weg.
Weet je wat ik jou dan zeg?
Voor mij zal je altijd verder leven,
jij hebt ons zoveel gegeven...
Door Treze Buyst - december 2013
Geen opmerkingen:
Een reactie posten