Aanleiding
Kalfke Willy (7’05”)
http://www.youtube.com/watch?feature=player_detailpage&v=ilFe5lfKDrQ
Greed song (2’02”)
http://www.youtube.com/watch?feature=player_detailpage&v=YEN7Cd5k_bg
Kalfke Willy > Tijdens het bekijken van 'Kalfke Willy' krijg ik als vleeseter een schuldgevoel en tegelijkertijd een besef van wat de werkelijkheid is.
Als ik vlees eet, dan weet ik wel dat wat op mijn bord ligt een levend dier is geweest, maar daar denk ik (on)bewust) niet aan.
Het filmpje doet me denken aan toen ik nog een kind was.
Wij waren thuis met een groot gezin (13 kinderen) en voor mijn ouders stond een gezonde en verse voeding voorop. Regelmatig hadden wij een huisdier (lees 'slachtdier') in onze tuin.
Dagelijks gaven we als kind het dier te eten, ik kreeg een band met deze dieren, ik gaf ze een naam.
Tot de dag waarop het dier geslacht werd en het voor mijn neus op mijn bord lag. Ik herinner me nog goed hoe ik protesteerde en hoe verdrietig ik was.
Nochtans was het zoals een stuk vlees uit de winkel, maar niet voor mij op dat moment, want ik wist wie er op mijn bord lag.
Mijn ouders mopperden dat ik niet wist hoe lekker zo'n vers stukske vlees wel was. Ze herinnerden me eraan dat het vlees van bij de slager ook eerst rond gelopen had alvorens het geslacht werd. Gelukkig hebben mijn ouders me nooit verplicht dat vlees op te eten.
Het filmpje doet ons opnieuw stilstaan bij de werkelijkheid, de realiteit van de vleesconsumptie en wat erbij komt kijken.
De gezichten en de reacties van de mensen in de zaal in dit filmpje zijn herkenbaar.
Hun verbale en non-verbale reacties verschillen van elkaar, maar geen enkel van hen lijkt zich op zijn/haar gemak te voelen. Je ziet er emotioneel worden, anderen proberen het weg te lachen, er zijn er die stil worden en er zijn er die praten. Het zet de mensen in beweging, het doet iets met hen.
Ze kunnen de dieren zien, het kalfje heeft een naam,... Er is een soort verbondenheid met het dier, de presentatoren, zijn eigenaar en het publiek.
Soms hebben we inderdaad af en toe eens iets nodig dat ons doet herinneren aan waar we mee bezig zijn. Meer stilstaan bij wat er is en wat we doen. Hebben we elke dag vlees nodig? Nee! Waarom dan niet minderen? Juist, ja, we zouden beter minderen. Dit komt de dieren, de natuur en onszelf ten goede.
Samen met mijn kinderen eet ik al enkele jaren bewust één keer per week geen vlees en geen vis. Dan is er meestal groentesoep met groentebouillon en broodjes met zuivelbeleg. Vegetarisch eten doe ik ook soms bij een vriend(in). Ik heb veel bewondering en begrip voor mensen die bewust veganistisch of vegetarisch zijn.
Ik eet heel graag vlees en zou moeilijk zonder kunnen, maar toch wil ik proberen een tweede dag in te lassen zonder vlees of vis. Dat zal dan een vegetarische vleesvervanger worden. Mijn kinderen zullen in ieder geval enthousiast zijn als ze horen dat het gaat om het redden van dier en natuur.
Wordt vervolgd...
Greed song > Het lied vind ik echt top, ik vind het grappig en ontnuchterend tegelijkertijd. De tekst, het ritme en de beelden zijn er recht op. Ze tonen onze consumptiedrang, onze nood naar meer, steeds meer. De angst dat we iets zouden kwijt geraken, de angst dat de ander wat voor ons zo belangrijk zou afpakken... Eigenlijk vind ik het confronterend en zit er veel waarheid in het lied.
Het is tijd dat we inzien dat vroeger naar de winkel werd gegaan om het nodige te kopen, we nu naar de winkel gaan om dat wat we denken nodig te hebben te kopen...
Beste bezoeker, mijn naam is Treze Buyst. Ik volg een opleiding kleuteronderwijs aan de hogeschool Vives. Voor het vak RZL hebben we de opdracht een blog aan te maken waarbij we de cursus onder de loep nemen. Op deze blog kan u de manier waarop ik naar het leven kijk en hoe ik in het leven sta volgen. Mijn groeiende visie op de verschillende thema's binnen het vak zullen hier aan bod komen.U blijven boeien om samen met me te groeien in ons ZIJN is alvast één van mijn streefdoelen...
We trachten thuis ook ons steentje bij te dragen.. we kopen milieuvriendelijke producten, we letten op de verpakkingen en eten niet dagelijks vlees.. we eten geen tonijn meer.. maar zelf voel ik me schuldig als ik de berg pampers zie van onze Jef.. maar toch probeer ik iedere dag nog iets meer te doen, zodanig onze kinderen nog een mooie toekomst tegemoet komen..
BeantwoordenVerwijderenDag Veronique,
VerwijderenTof dat je jouw steentje tracht bij te dragen en dit ook echt doet.
Luiers... inderdaad, dat is vlug een berg. Ik geloof dat jij het volgende wel weet > Er bestaan herbruikbare luierpakketten. Als je deze aankoopt en gebruikt ontvang je een 'groen-premie'.
Het milieu gaat meer en meer achteruit. Reeds in de jaren '70 - '80 waarschuwden klimatologen ons dat we er met zijn allen iets moesten aan doen, want de natuur zou niet langer mooi kunnen blijven. Er werden vele debatten gevoerd en velen lachten het weg, want alles was toch zo erg nog niet...
Pas nu zien we de gevolgen van ons 'foute' gedrag tegenover 'moeder natuur'.
We mogen niet uitstellen, niet vanop een afstand toezien hoe de wereld verder aftakelt. We moeten er met zijn allen iets aan doen. Elk milieuvriendelijk gebaar, elke stap naar een 'groenere' omgeving brengt hoop. Als ieder start bij zichzelf en van daaruit de ander kan aanmoedigen, dan is er nog hoop, want het is tien voor twaalf...
Ik testte mijn ecologische voetafdruk op basis van mijn twee kinderen en ik. Mijn resultaat ligt onder het gemiddelde van de Belg, maar dat gemiddelde ligt bijna 6x hoger dan wat de norm zou moeten zijn.
Ik plaats het resultaat van mijn ecologische voetafdruk hierboven nog op mijn blog met enkele extra filmpjes bij inzake ons milieu.
Laten we elk op onze eigen mogelijke manier nog dat ietsje meer doen voor ons milieu!
Groetjes,
Treze